اکو ایران | اکوپالسhttps://rss.audiyacreators.one/cmtjxhkbj61isjdrt1nfqاکوایران یک رسانه تصویری و پلتفرم چندرسانه‌ای است که با هدف ترویج اندیشه‌های اصیل اقتصادی و دفاع از بازار رقابتی، تحولات کلان ایران و جهان را در قالب‌های ویدیو، پادکست، متن و گزارش‌های تحلیلی پایش می‌کند. این رسانه به عنوان منبعی دقیق و قابل اعتماد، فراتر از اطلاع‌رسانی صرف، به تبیین سیاست‌ها و کارکردهای بازارهای مالی، سرمایه‌گذاری، تجارت و حوزه‌های نوظهور می‌پردازد.

اکوایران با پایبندی به اصول «انصاف، امانت و صداقت»، بستری برای انعکاس آراء متنوع فراهم کرده و می‌کوشد با تفکیک حقایق مستند از ادعاهای بی‌اساس، تصویری شفاف از واقعیت‌های اقتصادی ارائه دهد. ما در اکوایران با تمرکز بر منافع اقتصاد رقابتی و آزادی انتخاب، راهکارهای چیرگی بر چالش‌های فقر و بیکاری را جست‌وجو کرده و در کنار تحلیل آمارها، نیازهای خبری مخاطبان در حوزه‌های اثرگذار بر اقتصاد را با رویکردی حرفه‌ای و روزآمد پوشش می‌دهیم.

آدرس وب‌سایت: https://ecoiran.com/

ما را در یوتیوب دنبال کنید: https://www.youtube.com/@ecoiran

]]>enSociety & CultureCopyright NewshaCast UGhttps://rss.audiyacreators.one/media/cmtjxhkbj61isjdrt1nfq/cover.jpg?utm_source=audiya.pub&utm_medium=rssاکو ایران | اکوپالسhttps://rss.audiyacreators.one/cmtjxhkbj61isjdrt1nfqTue, 15 Sep 2026 10:04:52 +0000NewshaCastNewshaCast UGinfo@newshacast.comاکوایران یک رسانه تصویری و پلتفرم چندرسانه‌ای است که با هدف ترویج اندیشه‌های اصیل اقتصادی و دفاع از بازار رقابتی، تحولات کلان ایران و جهان را در قالب‌های ویدیو، پادکست، متن و گزارش‌های تحلیلی پایش می‌کند. این رسانه به عنوان منبعی دقیق و قابل اعتماد،...اکوایران یک رسانه تصویری و پلتفرم چندرسانه‌ای است که با هدف ترویج اندیشه‌های اصیل اقتصادی و دفاع از بازار رقابتی، تحولات کلان ایران و جهان را در قالب‌های ویدیو، پادکست، متن و گزارش‌های تحلیلی پایش می‌کند. این رسانه به عنوان منبعی دقیق و قابل اعتماد، فراتر از اطلاع‌رسانی صرف، به تبیین سیاست‌ها و کارکردهای بازارهای مالی، سرمایه‌گذاری، تجارت و حوزه‌های نوظهور می‌پردازد.

اکوایران با پایبندی به اصول «انصاف، امانت و صداقت»، بستری برای انعکاس آراء متنوع فراهم کرده و می‌کوشد با تفکیک حقایق مستند از ادعاهای بی‌اساس، تصویری شفاف از واقعیت‌های اقتصادی ارائه دهد. ما در اکوایران با تمرکز بر منافع اقتصاد رقابتی و آزادی انتخاب، راهکارهای چیرگی بر چالش‌های فقر و بیکاری را جست‌وجو کرده و در کنار تحلیل آمارها، نیازهای خبری مخاطبان در حوزه‌های اثرگذار بر اقتصاد را با رویکردی حرفه‌ای و روزآمد پوشش می‌دهیم.

آدرس وب‌سایت: https://ecoiran.com/

ما را در یوتیوب دنبال کنید: https://www.youtube.com/@ecoiran

]]>falsecf10e8bb-b8df-5c7a-8f89-9c2a515eaf67episodicتولید و تجارت زیر سایه جنگ فرسایشی مقرراتhttps://rss.audiyacreators.one/cmtjxhkbj61isjdrt1nfqدر حالی‌که بخش‌هایی از صنعت کشور با اختلال در تأمین مواد اولیه، افزایش هزینه‌ها و محدودیت‌های وارداتی مواجه‌اند، بحث درباره سیاست‌های اقتصادی و به‌ویژه مقررات ارزی دوباره به یکی از محورهای اصلی اقتصاد تبدیل شده است. بسیاری از فعالان اقتصادی معتقدند پیچیدگی و تعدد مقررات، روند تولید و تجارت را کندتر و پرهزینه‌تر کرده است.

در چنین شرایطی این پرسش مطرح می‌شود که آیا سیاست‌های جدید ارزی و تجاری در مسیر تسهیل فعالیت بنگاه‌ها و حمایت از تولید قرار دارند یا خود به مانعی تازه در مسیر تولید تبدیل شده‌اند؛ به‌ویژه در اقتصادی که همچنان زیر فشار محدودیت‌ها و بی‌ثباتی‌های مزمن قرار دارد.

در این قسمت از برنامه «اکوپالس» دکتر محمرضا شهیدی دبیر انجمن تولیدکنندگان لوازم صوتی و تصویری ایران به این سئوال پاسخ می دهد.

]]>https://api.spreaker.com/episode/74938171Sun, 06 Sep 2026 17:17:57 +0000NewshaCastدر حالی‌که بخش‌هایی از صنعت کشور با اختلال در تأمین مواد اولیه، افزایش هزینه‌ها و محدودیت‌های وارداتی مواجه‌اند، بحث درباره سیاست‌های اقتصادی و به‌ویژه مقررات ارزی دوباره به یکی از محورهای اصلی اقتصاد تبدیل شده است. بسیاری از فعالان اقتصادی معتقدند...در حالی‌که بخش‌هایی از صنعت کشور با اختلال در تأمین مواد اولیه، افزایش هزینه‌ها و محدودیت‌های وارداتی مواجه‌اند، بحث درباره سیاست‌های اقتصادی و به‌ویژه مقررات ارزی دوباره به یکی از محورهای اصلی اقتصاد تبدیل شده است. بسیاری از فعالان اقتصادی معتقدند پیچیدگی و تعدد مقررات، روند تولید و تجارت را کندتر و پرهزینه‌تر کرده است.

در چنین شرایطی این پرسش مطرح می‌شود که آیا سیاست‌های جدید ارزی و تجاری در مسیر تسهیل فعالیت بنگاه‌ها و حمایت از تولید قرار دارند یا خود به مانعی تازه در مسیر تولید تبدیل شده‌اند؛ به‌ویژه در اقتصادی که همچنان زیر فشار محدودیت‌ها و بی‌ثباتی‌های مزمن قرار دارد.

در این قسمت از برنامه «اکوپالس» دکتر محمرضا شهیدی دبیر انجمن تولیدکنندگان لوازم صوتی و تصویری ایران به این سئوال پاسخ می دهد.

]]>1829falsefullهشدار درباره شکنندگی تجارت خارجی/ اگر یک مسیر تجاری بسته شود چه می‌شود؟https://rss.audiyacreators.one/cmtjxhkbj61isjdrt1nfqبحران‌های اقتصادی فقط در کارخانه‌ها، نیروگاه‌ها یا زیرساخت‌های فیزیکی شکل نمی‌گیرند؛ گاهی یک اختلال در مسیرهای تجاری و مالی می‌تواند زنجیره تأمین کشور را با چالش جدی مواجه کند. هرچه وابستگی به تعداد محدودی کریدور حمل‌ونقل، مسیر بانکی یا شریک تجاری بیشتر باشد، هزینه عبور از بحران نیز سنگین‌تر خواهد شد؛ هزینه‌ای که در نهایت می‌تواند خود را در افزایش قیمت‌ها، کمبود برخی کالاها و فشار بیشتر بر معیشت مردم نشان دهد.

تاب‌آوری اقتصادی زمانی معنا پیدا می‌کند که اقتصاد بتواند در شرایط بحران، مسیرهای جایگزین و ظرفیت سازگاری کافی در اختیار داشته باشد. حالا پرسش اینجاست که بنگاه‌های اقتصادی تا چه اندازه توان تحمل شوک‌های جدید را دارند و آیا سیاست‌های حمایتی موجود می‌تواند از تداوم فعالیت آن‌ها پشتیبانی کند؟

در این بخش از برنامه «اکوپالس» ، فرزین فردیس فعال حوزه اقتصاد دیجیتال به این سئوال پاسخ می دهد.

]]>https://api.spreaker.com/episode/74938163Sun, 06 Sep 2026 17:17:13 +0000NewshaCastبحران‌های اقتصادی فقط در کارخانه‌ها، نیروگاه‌ها یا زیرساخت‌های فیزیکی شکل نمی‌گیرند؛ گاهی یک اختلال در مسیرهای تجاری و مالی می‌تواند زنجیره تأمین کشور را با چالش جدی مواجه کند. هرچه وابستگی به تعداد محدودی کریدور حمل‌ونقل، مسیر بانکی یا شریک تجاری...بحران‌های اقتصادی فقط در کارخانه‌ها، نیروگاه‌ها یا زیرساخت‌های فیزیکی شکل نمی‌گیرند؛ گاهی یک اختلال در مسیرهای تجاری و مالی می‌تواند زنجیره تأمین کشور را با چالش جدی مواجه کند. هرچه وابستگی به تعداد محدودی کریدور حمل‌ونقل، مسیر بانکی یا شریک تجاری بیشتر باشد، هزینه عبور از بحران نیز سنگین‌تر خواهد شد؛ هزینه‌ای که در نهایت می‌تواند خود را در افزایش قیمت‌ها، کمبود برخی کالاها و فشار بیشتر بر معیشت مردم نشان دهد.

تاب‌آوری اقتصادی زمانی معنا پیدا می‌کند که اقتصاد بتواند در شرایط بحران، مسیرهای جایگزین و ظرفیت سازگاری کافی در اختیار داشته باشد. حالا پرسش اینجاست که بنگاه‌های اقتصادی تا چه اندازه توان تحمل شوک‌های جدید را دارند و آیا سیاست‌های حمایتی موجود می‌تواند از تداوم فعالیت آن‌ها پشتیبانی کند؟

در این بخش از برنامه «اکوپالس» ، فرزین فردیس فعال حوزه اقتصاد دیجیتال به این سئوال پاسخ می دهد.

]]>1692falsefullگره کور در تار و پود صنعت نساجی ایرانhttps://rss.audiyacreators.one/cmtjxhkbj61isjdrt1nfqصنعت نساجی فقط تولید پارچه و پوشاک نیست؛ زنجیره‌ای بزرگ است که از تولید الیاف شروع می‌شود و ریسندگی، بافندگی، رنگرزی، تکمیل، تولید پوشاک، پارچه مبلی، پرده و حتی بخش‌هایی از صنایع دیگر را دربرمی‌گیرد. بخش مهمی از مواد اولیه این صنعت، به‌ویژه مواد مصنوعی، از پتروشیمی تأمین می‌شود. چیزی حدود ۶۰ درصد مواد اولیه نساجی از پلی‌استر است و بر اساس آمار حدود ۱۷ تا ۲۰ درصد مواد پلیمری کشور در این صنعت مصرف می‌شود.

آسیب‌هایی که در جریان جنگ تحمیلی به زنجیره پتروشیمی وارد شد، به‌طور مستقیم صنعت نساجی را تحت تأثیر قرار داد. این صنعت سالانه حدود ۳۵۰ هزار تن چیپس پلی‌استر از پتروشیمی تندگویان دریافت می‌کرد و نزدیک به ۱۰۰ هزار تن دیگر نیز از طریق واردات جبران می‌شد. اما کاهش تولید داخلی و اختلال در مسیرهای وارداتی، باعث شد بسیاری از واحدهای نساجی برای تأمین مواد اولیه با مشکل روبه‌رو شوند.

این مشکل در کنار چالش‌های قدیمی مانند رکود اقتصادی، قطعی برق و محدودیت‌های تولید، فشار بیشتری به کارخانه‌ها وارد کرده است. برخی واحدها که وابستگی زیادی به یک تأمین‌کننده داشتند و امکان واردات مستقیم مواد اولیه را نداشتند، آسیب بیشتری دیدند.

از سوی دیگر، ایجاد رویه های وارداتی نیز به یکی از دغدغه‌های اصلی این صنعت تبدیل شده است. افزایش واردات از مسیرهایی مانند کولبری و ملوانی، به دلیل تفاوت شرایط با تولیدکنندگان داخلی، رقابت نابرابری در بازار ایجاد کرده است. فعالان این صنعت معتقدند شفاف شدن مسیر واردات می‌تواند علاوه بر حمایت از تولید، درآمدهای گمرکی دولت را نیز افزایش دهد.

در بخش صادرات هم موضوع بازگشت ارز، فشار بیشتری بر تولیدکنندگان وارد کرده است؛ به‌خصوص در شرایطی که کشورهایی مانند ترکیه با حمایت‌های صادراتی، حضور قدرتمندی در بازارهای جهانی دارند.

آنچه مسلم است نساجی ایران امروز با مجموعه‌ای پیچیده مشکلات از کاهش قدرت خرید مردم تا چالش‌های تولید و سیاست‌گذاری روبه‌رو است. با این حال، اصلاح قوانین، ایجاد رقابت برابر و حمایت هدفمند از تولید می‌تواند به بازگشت این صنعت به مسیر رشد کمک کند؛ صنعتی که میلیون‌ها نفر به‌صورت مستقیم و غیرمستقیم با آن در ارتباط هستند.

]]>https://api.spreaker.com/episode/74813800Wed, 02 Sep 2026 14:52:59 +0000NewshaCastصنعت نساجی فقط تولید پارچه و پوشاک نیست؛ زنجیره‌ای بزرگ است که از تولید الیاف شروع می‌شود و ریسندگی، بافندگی، رنگرزی، تکمیل، تولید پوشاک، پارچه مبلی، پرده و حتی بخش‌هایی از صنایع دیگر را دربرمی‌گیرد. بخش مهمی از مواد اولیه این صنعت، به‌ویژه مواد...صنعت نساجی فقط تولید پارچه و پوشاک نیست؛ زنجیره‌ای بزرگ است که از تولید الیاف شروع می‌شود و ریسندگی، بافندگی، رنگرزی، تکمیل، تولید پوشاک، پارچه مبلی، پرده و حتی بخش‌هایی از صنایع دیگر را دربرمی‌گیرد. بخش مهمی از مواد اولیه این صنعت، به‌ویژه مواد مصنوعی، از پتروشیمی تأمین می‌شود. چیزی حدود ۶۰ درصد مواد اولیه نساجی از پلی‌استر است و بر اساس آمار حدود ۱۷ تا ۲۰ درصد مواد پلیمری کشور در این صنعت مصرف می‌شود.

آسیب‌هایی که در جریان جنگ تحمیلی به زنجیره پتروشیمی وارد شد، به‌طور مستقیم صنعت نساجی را تحت تأثیر قرار داد. این صنعت سالانه حدود ۳۵۰ هزار تن چیپس پلی‌استر از پتروشیمی تندگویان دریافت می‌کرد و نزدیک به ۱۰۰ هزار تن دیگر نیز از طریق واردات جبران می‌شد. اما کاهش تولید داخلی و اختلال در مسیرهای وارداتی، باعث شد بسیاری از واحدهای نساجی برای تأمین مواد اولیه با مشکل روبه‌رو شوند.

این مشکل در کنار چالش‌های قدیمی مانند رکود اقتصادی، قطعی برق و محدودیت‌های تولید، فشار بیشتری به کارخانه‌ها وارد کرده است. برخی واحدها که وابستگی زیادی به یک تأمین‌کننده داشتند و امکان واردات مستقیم مواد اولیه را نداشتند، آسیب بیشتری دیدند.

از سوی دیگر، ایجاد رویه های وارداتی نیز به یکی از دغدغه‌های اصلی این صنعت تبدیل شده است. افزایش واردات از مسیرهایی مانند کولبری و ملوانی، به دلیل تفاوت شرایط با تولیدکنندگان داخلی، رقابت نابرابری در بازار ایجاد کرده است. فعالان این صنعت معتقدند شفاف شدن مسیر واردات می‌تواند علاوه بر حمایت از تولید، درآمدهای گمرکی دولت را نیز افزایش دهد.

در بخش صادرات هم موضوع بازگشت ارز، فشار بیشتری بر تولیدکنندگان وارد کرده است؛ به‌خصوص در شرایطی که کشورهایی مانند ترکیه با حمایت‌های صادراتی، حضور قدرتمندی در بازارهای جهانی دارند.

آنچه مسلم است نساجی ایران امروز با مجموعه‌ای پیچیده مشکلات از کاهش قدرت خرید مردم تا چالش‌های تولید و سیاست‌گذاری روبه‌رو است. با این حال، اصلاح قوانین، ایجاد رقابت برابر و حمایت هدفمند از تولید می‌تواند به بازگشت این صنعت به مسیر رشد کمک کند؛ صنعتی که میلیون‌ها نفر به‌صورت مستقیم و غیرمستقیم با آن در ارتباط هستند.

]]>2550falsefullپیمان‌سپاری ارزی؛ تیر خلاص به صادراتhttps://rss.audiyacreators.one/cmtjxhkbj61isjdrt1nfqبازگشت ارز حاصل از صادرات، بار دیگر به یکی از مهم‌ترین موضوعات اقتصاد ایران تبدیل شده است. انتشار آمارهایی مبنی بر بازنگشتن ۱۳۰ تا ۱۵۰ میلیارد دلار ارز صادراتی، آن هم در شرایطی که کشور با محدودیت‌های ارزی و تبعات جنگ روبه‌روست، پرسش‌های زیادی را درباره عملکرد سیاست‌های ارزی و تجاری سال‌های گذشته ایجاد کرده است. در سال‌هایی که میلیاردها دلار ارز ترجیحی برای واردات کالاهای اساسی اختصاص یافت، اما اثر آن به‌طور ملموس در سفره مردم دیده نشد، اکنون افکار عمومی با این پرسش مواجه است که سرنوشت ارزهای حاصل از صادرات چه شده و چرا همچنان موضوع بازگشت ارز به یکی از چالش‌های اصلی اقتصاد تبدیل شده است. فعالان بخش خصوصی معتقدند ریشه این مسئله را باید در نحوه اجرای پیمان‌سپاری ارزی از سال ۱۳۹۷ جست‌وجو کرد. به گفته آنها، اصل بازگشت ارز صادراتی موضوعی پذیرفته‌شده در بسیاری از کشورهاست، اما اختلاف بر سر شیوه اجرای آن است. الزام صادرکنندگان به بازگرداندن ارز از مسیرهای مشخص و با نرخ‌های موردنظر سیاست‌گذار، در کنار تغییرات مداوم مقررات، باعث شد بخشی از تجارت به مسیرهای غیررسمی منتقل شود، کارت‌های بازرگانی اجاره‌ای گسترش یابد و صادرکنندگان واقعی با هزینه‌ها و محدودیت‌های بیشتری روبه‌رو شوند. از نگاه فعالان اقتصادی، ارز صادراتی در بسیاری از موارد به کشور بازگشته، اما نه لزوماً از کانال‌هایی که بانک مرکزی تعیین کرده است. در این میان، بخش خصوصی تأکید می‌کند که نباید همه صادرکنندگان را با یک نگاه قضاوت کرد. به اعتقاد آنها، صادرکنندگان کوچک و متوسط که عمدتاً در گروه دوم کالایی قرار می‌گیرند، برای ادامه فعالیت خود ناگزیر از بازگرداندن سرمایه و ارز حاصل از صادرات هستند و سهم قابل‌توجهی از تعهدات خود را ایفا کرده‌اند. در مقابل، بخش عمده چالش از نظر ارزش ارزی به گروه یک کالایی و صادرکنندگان بزرگ بازمی‌گردد؛ شرکت‌هایی که سهم اصلی صادرات کشور را در اختیار دارند. با وجود این، طی هفته‌های اخیر برای طیف گسترده‌ای از صادرکنندگان پیام‌هایی از سوی سازمان تعزیرات ارسال شده است؛ هرچند فعالان اقتصادی می‌گویند رویکرد این سازمان تاکنون بیشتر تعاملی بوده است. در این گفت‌وگو، ریشه‌های شکل‌گیری پیمان‌سپاری ارزی، اثر آن بر تجارت کشور، تفاوت وضعیت صادرکنندگان بزرگ و کوچک و اصلاحاتی که می‌تواند به بهبود حکمرانی ارزی و تقویت صادرات منجر شود، مورد بررسی قرار گرفته است.

]]>https://api.spreaker.com/episode/74813799Wed, 02 Sep 2026 14:52:53 +0000NewshaCastبازگشت ارز حاصل از صادرات، بار دیگر به یکی از مهم‌ترین موضوعات اقتصاد ایران تبدیل شده است. انتشار آمارهایی مبنی بر بازنگشتن ۱۳۰ تا ۱۵۰ میلیارد دلار ارز صادراتی، آن هم در شرایطی که کشور با محدودیت‌های ارزی و تبعات جنگ روبه‌روست، پرسش‌های زیادی را...بازگشت ارز حاصل از صادرات، بار دیگر به یکی از مهم‌ترین موضوعات اقتصاد ایران تبدیل شده است. انتشار آمارهایی مبنی بر بازنگشتن ۱۳۰ تا ۱۵۰ میلیارد دلار ارز صادراتی، آن هم در شرایطی که کشور با محدودیت‌های ارزی و تبعات جنگ روبه‌روست، پرسش‌های زیادی را درباره عملکرد سیاست‌های ارزی و تجاری سال‌های گذشته ایجاد کرده است. در سال‌هایی که میلیاردها دلار ارز ترجیحی برای واردات کالاهای اساسی اختصاص یافت، اما اثر آن به‌طور ملموس در سفره مردم دیده نشد، اکنون افکار عمومی با این پرسش مواجه است که سرنوشت ارزهای حاصل از صادرات چه شده و چرا همچنان موضوع بازگشت ارز به یکی از چالش‌های اصلی اقتصاد تبدیل شده است. فعالان بخش خصوصی معتقدند ریشه این مسئله را باید در نحوه اجرای پیمان‌سپاری ارزی از سال ۱۳۹۷ جست‌وجو کرد. به گفته آنها، اصل بازگشت ارز صادراتی موضوعی پذیرفته‌شده در بسیاری از کشورهاست، اما اختلاف بر سر شیوه اجرای آن است. الزام صادرکنندگان به بازگرداندن ارز از مسیرهای مشخص و با نرخ‌های موردنظر سیاست‌گذار، در کنار تغییرات مداوم مقررات، باعث شد بخشی از تجارت به مسیرهای غیررسمی منتقل شود، کارت‌های بازرگانی اجاره‌ای گسترش یابد و صادرکنندگان واقعی با هزینه‌ها و محدودیت‌های بیشتری روبه‌رو شوند. از نگاه فعالان اقتصادی، ارز صادراتی در بسیاری از موارد به کشور بازگشته، اما نه لزوماً از کانال‌هایی که بانک مرکزی تعیین کرده است. در این میان، بخش خصوصی تأکید می‌کند که نباید همه صادرکنندگان را با یک نگاه قضاوت کرد. به اعتقاد آنها، صادرکنندگان کوچک و متوسط که عمدتاً در گروه دوم کالایی قرار می‌گیرند، برای ادامه فعالیت خود ناگزیر از بازگرداندن سرمایه و ارز حاصل از صادرات هستند و سهم قابل‌توجهی از تعهدات خود را ایفا کرده‌اند. در مقابل، بخش عمده چالش از نظر ارزش ارزی به گروه یک کالایی و صادرکنندگان بزرگ بازمی‌گردد؛ شرکت‌هایی که سهم اصلی صادرات کشور را در اختیار دارند. با وجود این، طی هفته‌های اخیر برای طیف گسترده‌ای از صادرکنندگان پیام‌هایی از سوی سازمان تعزیرات ارسال شده است؛ هرچند فعالان اقتصادی می‌گویند رویکرد این سازمان تاکنون بیشتر تعاملی بوده است. در این گفت‌وگو، ریشه‌های شکل‌گیری پیمان‌سپاری ارزی، اثر آن بر تجارت کشور، تفاوت وضعیت صادرکنندگان بزرگ و کوچک و اصلاحاتی که می‌تواند به بهبود حکمرانی ارزی و تقویت صادرات منجر شود، مورد بررسی قرار گرفته است.

]]>3044falsefullبازنگری مقررات؛ پیش‌نیاز رونق تجارتhttps://rss.audiyacreators.one/cmtjxhkbj61isjdrt1nfqپیمان‌سپاری ارزی همچنان یکی از مهم‌ترین چالش‌های تجارت خارجی است.

اگرچه بازگشت ارز حاصل از صادرات ضرورتی انکارناپذیر است، اما فعالان اقتصادی معتقدند شیوه اجرای مقررات نیازمند بازنگری است؛ چرا که تجربه نشان داده هرچه سیاست‌ها تسهیل‌گرتر بوده، بازگشت ارز نیز روند بهتری داشته است.

واقعیت این است که شوک‌های اقتصادی واردشده به کشور در یک سال اخیر، به‌سرعت اثر خود را گذاشته‌اند، اما عبور از این شرایط و بازگشت به وضعیت عادی، فرآیندی تدریجی و زمان‌بر است.

حالا سؤال اینجاست که آیا با اصلاح مقررات و حفظ رویکرد تسهیل‌گر، می‌توان تجارت را در مدت کوتاهی به شرایط پیش از جنگ بازگرداند؟

در این قسمت از برنامه «اکوپالس» دکتر محمد لاهوتی رئیس کنفدراسیون صادرات به این سئوالات پاسخ می دهد.

]]>https://api.spreaker.com/episode/74813794Wed, 02 Sep 2026 14:52:46 +0000NewshaCastپیمان‌سپاری ارزی همچنان یکی از مهم‌ترین چالش‌های تجارت خارجی است. اگرچه بازگشت ارز حاصل از صادرات ضرورتی انکارناپذیر است، اما فعالان اقتصادی معتقدند شیوه اجرای مقررات نیازمند بازنگری است؛ چرا که تجربه نشان داده هرچه سیاست‌ها تسهیل‌گرتر بوده، بازگشت...پیمان‌سپاری ارزی همچنان یکی از مهم‌ترین چالش‌های تجارت خارجی است.

اگرچه بازگشت ارز حاصل از صادرات ضرورتی انکارناپذیر است، اما فعالان اقتصادی معتقدند شیوه اجرای مقررات نیازمند بازنگری است؛ چرا که تجربه نشان داده هرچه سیاست‌ها تسهیل‌گرتر بوده، بازگشت ارز نیز روند بهتری داشته است.

واقعیت این است که شوک‌های اقتصادی واردشده به کشور در یک سال اخیر، به‌سرعت اثر خود را گذاشته‌اند، اما عبور از این شرایط و بازگشت به وضعیت عادی، فرآیندی تدریجی و زمان‌بر است.

حالا سؤال اینجاست که آیا با اصلاح مقررات و حفظ رویکرد تسهیل‌گر، می‌توان تجارت را در مدت کوتاهی به شرایط پیش از جنگ بازگرداند؟

در این قسمت از برنامه «اکوپالس» دکتر محمد لاهوتی رئیس کنفدراسیون صادرات به این سئوالات پاسخ می دهد.

]]>2124falsefullتجارت زیر سایه تنش؛ از تأمین کالا تا چالش واردات خودروhttps://rss.audiyacreators.one/cmtjxhkbj61isjdrt1nfqدر روزهایی که تنش‌های منطقه‌ای مسیرهای سنتی تجارت را با چالش مواجه کرده، بخش خصوصی تلاش کرده مسیرهای جایگزین برای تأمین کالاهای مورد نیاز کشور را ایجاد کند. احیای کریدور سبز از طریق عمان و استفاده از بنادر خصب و صحار باعث شد ورود کالاهای اساسی متوقف نشود. با این حال، افزایش هزینه‌های حمل‌ونقل و نبود پوشش بیمه جنگ، فشار زیادی را به واردکنندگان وارد کرده و در صورت نبود حمایت، این هزینه‌ها در نهایت به مصرف‌کنندگان منتقل خواهد شد.

در کنار تأمین کالاهای مورد نیاز کشور، فعالان اقتصادی خواستار تسهیل ورود دارایی‌ها و کالاهای متعلق به ایرانیان خارج از کشور، از جمله خودرو، هستند. بخش خصوصی تأکید دارد که تجربه مدیریت بازار در دوران بحران نشان داده تصمیم‌گیری‌های اقتصادی بدون مشارکت فعالان اقتصادی کارایی لازم را نخواهد داشت.

در این قسمت از #اکوپالس محمدرضا فرجی نایب رئیس اتاق  اصناف و هادی موسی‌زاده رئیس مرکز تجاری ایران در ایجاد مسیرهای جایگزین تجارت، چالش‌های واردات و نقش بخش خصوصی در مدیریت بازار در شرایط بحران گفت‌وگو کردیم.

]]>https://api.spreaker.com/episode/74813792Wed, 02 Sep 2026 14:52:40 +0000NewshaCastدر روزهایی که تنش‌های منطقه‌ای مسیرهای سنتی تجارت را با چالش مواجه کرده، بخش خصوصی تلاش کرده مسیرهای جایگزین برای تأمین کالاهای مورد نیاز کشور را ایجاد کند. احیای کریدور سبز از طریق عمان و استفاده از بنادر خصب و صحار باعث شد ورود کالاهای اساسی متوقف...در روزهایی که تنش‌های منطقه‌ای مسیرهای سنتی تجارت را با چالش مواجه کرده، بخش خصوصی تلاش کرده مسیرهای جایگزین برای تأمین کالاهای مورد نیاز کشور را ایجاد کند. احیای کریدور سبز از طریق عمان و استفاده از بنادر خصب و صحار باعث شد ورود کالاهای اساسی متوقف نشود. با این حال، افزایش هزینه‌های حمل‌ونقل و نبود پوشش بیمه جنگ، فشار زیادی را به واردکنندگان وارد کرده و در صورت نبود حمایت، این هزینه‌ها در نهایت به مصرف‌کنندگان منتقل خواهد شد.

در کنار تأمین کالاهای مورد نیاز کشور، فعالان اقتصادی خواستار تسهیل ورود دارایی‌ها و کالاهای متعلق به ایرانیان خارج از کشور، از جمله خودرو، هستند. بخش خصوصی تأکید دارد که تجربه مدیریت بازار در دوران بحران نشان داده تصمیم‌گیری‌های اقتصادی بدون مشارکت فعالان اقتصادی کارایی لازم را نخواهد داشت.

در این قسمت از #اکوپالس محمدرضا فرجی نایب رئیس اتاق  اصناف و هادی موسی‌زاده رئیس مرکز تجاری ایران در ایجاد مسیرهای جایگزین تجارت، چالش‌های واردات و نقش بخش خصوصی در مدیریت بازار در شرایط بحران گفت‌وگو کردیم.

]]>2150falsefull