زیرزمینhttps://rss.audiyacreators.one/cmirstj50a2qd2i9pd46mدر زیرزمین با صدای بلند از ترس‌هایی حرف می‌زنیم که پیش از این فقط زمزمه‌شان می‌کردیم. پادکست زیرزمین یک پادکست گفت‌وگومحور درباره ترس‌های آدم‌هاست. در هر اپیزود، مهمان درباره ترس‌های شخصی‌اش و تاثیر آن بر زندگی و حرفه‌اش صحبت می‌کند. شنیدن ترس‌ها و تجربه‌های دیگران  باعث می‌شود بفهمیم تنها نیستیم. کافی‌ست آدم‌ها بیشتر از لایه‌های پنهان و رنج‌های خفه شده‌ و ترس‌های غیرمعمولشان حرف بزنند تا صدای «دقیقاً!» و «فکر می‌کردم فقط من اینجوری هستم!» و «من هم همین طور!» از گوشه و کنار زمین، از شهرهای بزرگ و آبادی‌های کم‌نور بلند شود. حرف زدن از قصه‌های شخصی ما را به هم نزدیک‌تر می‌کند.faSpiritualityCopyright NewshaCast UGhttps://rss.audiyacreators.one/media/cmirstj50a2qd2i9pd46m/cover.jpg?utm_source=audiya.pub&utm_medium=rssزیرزمینhttps://rss.audiyacreators.one/cmirstj50a2qd2i9pd46mMon, 21 Sep 2026 16:00:45 +0000گوشه‌ی پادکستگوشه‌ی پادکستgousheh0podcast@gmail.comدر زیرزمین با صدای بلند از ترس‌هایی حرف می‌زنیم که پیش از این فقط زمزمه‌شان می‌کردیم. پادکست زیرزمین یک پادکست گفت‌وگومحور درباره ترس‌های آدم‌هاست. در هر اپیزود، مهمان درباره ترس‌های شخصی‌اش و تاثیر آن بر زندگی و حرفه‌اش صحبت می‌کند. شنیدن ترس‌ها و...در زیرزمین با صدای بلند از ترس‌هایی حرف می‌زنیم که پیش از این فقط زمزمه‌شان می‌کردیم. پادکست زیرزمین یک پادکست گفت‌وگومحور درباره ترس‌های آدم‌هاست. در هر اپیزود، مهمان درباره ترس‌های شخصی‌اش و تاثیر آن بر زندگی و حرفه‌اش صحبت می‌کند. شنیدن ترس‌ها و تجربه‌های دیگران  باعث می‌شود بفهمیم تنها نیستیم. کافی‌ست آدم‌ها بیشتر از لایه‌های پنهان و رنج‌های خفه شده‌ و ترس‌های غیرمعمولشان حرف بزنند تا صدای «دقیقاً!» و «فکر می‌کردم فقط من اینجوری هستم!» و «من هم همین طور!» از گوشه و کنار زمین، از شهرهای بزرگ و آبادی‌های کم‌نور بلند شود. حرف زدن از قصه‌های شخصی ما را به هم نزدیک‌تر می‌کند.false06a447df-f814-597c-8e9d-1241a78d5fc3episodicزیرزمین هشتم | ترس‌های از دست دادن خود با شاهد صفاریhttps://rss.audiyacreators.one/cmirstj50a2qd2i9pd46mبخش بزرگی از زندگی ما صرف حل کردن این معما می‌شود که «من کی هستم؟» و وقتی به جواب دست یافتی، باید باقی عمرت را به محافظت کردن از این هویت بگذرانی؛ چرا که بدون آن خالی و شکستنی خواهی بود.

این روزها زنان زیادی انتخاب می‌کنند که هویتی مستقل از روابطشان بسازند؛ زنانی که همسر و مادر و دختر کسی نیستند و هویتشان را با حرفه‌شان تعریف می‌کنند. تمام وقت کار می‌کنند و در آن موفقند اما حضور ترسی تازه را در زندگی‌شان احساس می‌کنند: ترس از دست دادن شغل، موقعیت اجتماعی و تصویری از خودشان که سال‌ها برای ساختنش تلاش کرده بودند.

در هشتمین اپیزود پادکست زیرزمین با شاهد صفاری (کیوریتور و مدیر هنری) درباره‌ی از دست دادن شغل، اعتبار، هویت و در یک کلام، ترس از دست دادن خود حرف زدیم؛ کسی که بیشتر زندگی خود را روی پایه‌های حرفه‌اش بنا کرده، بدون آن چه کسی خواهد بود؟

]]>https://api.spreaker.com/episode/75282106Mon, 21 Sep 2026 15:58:59 +0000گوشه‌ی پادکستبخش بزرگی از زندگی ما صرف حل کردن این معما می‌شود که «من کی هستم؟» و وقتی به جواب دست یافتی، باید باقی عمرت را به محافظت کردن از این هویت بگذرانی؛ چرا که بدون آن خالی و شکستنی خواهی بود.این روزها زنان زیادی انتخاب می‌کنند که هویتی مستقل از روابطشان...بخش بزرگی از زندگی ما صرف حل کردن این معما می‌شود که «من کی هستم؟» و وقتی به جواب دست یافتی، باید باقی عمرت را به محافظت کردن از این هویت بگذرانی؛ چرا که بدون آن خالی و شکستنی خواهی بود.

این روزها زنان زیادی انتخاب می‌کنند که هویتی مستقل از روابطشان بسازند؛ زنانی که همسر و مادر و دختر کسی نیستند و هویتشان را با حرفه‌شان تعریف می‌کنند. تمام وقت کار می‌کنند و در آن موفقند اما حضور ترسی تازه را در زندگی‌شان احساس می‌کنند: ترس از دست دادن شغل، موقعیت اجتماعی و تصویری از خودشان که سال‌ها برای ساختنش تلاش کرده بودند.

در هشتمین اپیزود پادکست زیرزمین با شاهد صفاری (کیوریتور و مدیر هنری) درباره‌ی از دست دادن شغل، اعتبار، هویت و در یک کلام، ترس از دست دادن خود حرف زدیم؛ کسی که بیشتر زندگی خود را روی پایه‌های حرفه‌اش بنا کرده، بدون آن چه کسی خواهد بود؟

]]>4028false8fullزیرزمین هفتم | ترس‌های مرگ و ناتمام ماندن با شهرام مکریhttps://rss.audiyacreators.one/cmirstj50a2qd2i9pd46mhttps://api.spreaker.com/episode/73775568Tue, 11 Aug 2026 10:05:02 +0000گوشه‌ی پادکستمرگ و یک خاموشی ابدی چندان ایده‌ی خوشایندی نیست اما گاهی به این فکر می‌کنم که همه زندگی درباره مرگ است. تمام صحنه‌های زیبا و ماندگار، داستان‌های عاشقانه، شوق و دلبستگی، رویاها و امیال، پیش از یک نقطه‌ی پایان و در سایه‌ی از دست رفتن معنا پیدا می‌کنند....4086false7fullاپیزود ششم | ترس‌های کامل‌ بودن با مهراوه فردوسیhttps://rss.audiyacreators.one/cmirstj50a2qd2i9pd46m38f79039-6541-42d9-9f61-b47a0084b208Wed, 01 Jul 2026 12:30:00 +0000گوشه‌ی پادکستاز کمال نترس، زیرا هرگز به آن نخواهی رسید. این جمله را زمانی سالوادور دالی گفته بود. توصیه‌ی نسبتاً دلسرد‌کننده‌ای است اما حقیقت دارد؛ چون احتمالاً در این جهانِ کج و معوج و پر دست‌انداز اصلاً چیزی به نام کمال وجود ندارد و همیشه چاله‌های ناقص و پر...3964false6fullاپیزود پنجم | ترس‌های رها شدن با پدارم ابراهیمیhttps://rss.audiyacreators.one/cmirstj50a2qd2i9pd46m24e1a2d8-cadb-4c92-830c-1d369ad77095Tue, 23 Dec 2025 15:45:56 +0000گوشه‌ی پادکستترس از رها شدن گاهی یک نفرین خانوادگی است که مثل هاله‌ای تیره دور تنت پیچیده شده و قدم به قدم همراهت می‌آید. تو بزرگ می‌شوی، از خانه‌ای که در آن قد کشیدی فاصله می‌گیری، شروع می‌کنی به کشف و ساختن دوباره‌ی جهان اما آن نفرین شوم هنوز با توست و وقت و...3836false5fullاپیزود چهارم | ترس‌های از دست‌دادن حریم خصوصی با متین فکرآزادhttps://rss.audiyacreators.one/cmirstj50a2qd2i9pd46momnystudio.com/listener for privacy information.]]>18639ecd-0446-4630-96cf-0c49db565833Sat, 29 Nov 2025 09:12:09 +0000گوشه‌ی پادکستاپیزود چهارم پادکست زیرزمین | ترس‌های از دست‌دادن حریم خصوصیبا متین فکرآزاد.حتماً نباید شخصیتی منزوی، خجالتی یا ضداجتماعی داشته باشی تا از مهمان سر زده، زنگ تلفن یا حضور طولانی مدت دیگران در خانه‌ات به وحشت بیفتی. بعضی از ما برای تنهایی، استقلال، فضای...omnystudio.com/listener for privacy information.]]>3788false4fullاپیزود سوم | ترس‌های میانسالیhttps://rss.audiyacreators.one/cmirstj50a2qd2i9pd46mبعضی آدم‌ها به تدریج وارد میانسالی می‌شوند اما عده‌ای یک‌باره از پرتگاهی نادیده سقوط می‌کنند و ته دره‌ی میانسالی می‌افتند؛ با چشم‌هایی که دیگر به خوبی گذشته نمی‌بیند، موهایی که تسلیم سفیدی شده، خطوطی عمیق که زیر چشم و دور لب‌ها را احاطه کرده و مغزی که تنظیماتش به هم ریخته و مثل سابق کار نمی‌کند.

میانسالی دوره‌ای است که در آن حضور شدید مرگ و از دست دادن فرصت‌ها بیش از قبل احساس می‌شود و گذشت سریع زمان، انسان را دچار اضطراب می‌کند.

یک دفعه به خودت می‌آیی و می‌بینی دیگر هیچ چیز شبیه قبل نیست. نه صورتت، نه بدنت، نه مفصل و استخوان‌هایت و نه حتی تصور بیرونی‌ای که از خودت داشتی. شاید این سوال را با صدای بلند بپرسی و شاید آن را آهسته با خودت مرور کنی: «چرا دیگر کسی به من نگاه نمی‌کند؟ نکند نامرئی شده‌ام؟»

میانسالی از آن مراحلی است که احتمالاً از دور برای بیشتر مردم ترسناک به نظر می‌رسد اما می‌تواند تبدیل به دوره‌ای برای تعریف دوباره‌ی هویت خود شود.

در این اپیزود از زیرزمین، با میرا درباره‌ی ترس‌های مواجهه با میانسالی، احساس بی‌مخاطب شدن، تنهایی، مرگ و احساس رهایی حرف زدیم.


Hosted by Simplecast, an AdsWizz company. See pcm.adswizz.com for information about our collection and use of personal data for advertising.

]]>f34caea6-ed09-4cb3-b753-d0e911c1b195Mon, 03 Nov 2025 11:30:00 +0000گوشه‌ی پادکستبعضی آدم‌ها به تدریج وارد میانسالی می‌شوند اما عده‌ای یک‌باره از پرتگاهی نادیده سقوط می‌کنند و ته دره‌ی میانسالی می‌افتند؛ با چشم‌هایی که دیگر به خوبی گذشته نمی‌بیند، موهایی که تسلیم سفیدی شده، خطوطی عمیق که زیر چشم و دور لب‌ها را احاطه کرده و مغزی که...بعضی آدم‌ها به تدریج وارد میانسالی می‌شوند اما عده‌ای یک‌باره از پرتگاهی نادیده سقوط می‌کنند و ته دره‌ی میانسالی می‌افتند؛ با چشم‌هایی که دیگر به خوبی گذشته نمی‌بیند، موهایی که تسلیم سفیدی شده، خطوطی عمیق که زیر چشم و دور لب‌ها را احاطه کرده و مغزی که تنظیماتش به هم ریخته و مثل سابق کار نمی‌کند.

میانسالی دوره‌ای است که در آن حضور شدید مرگ و از دست دادن فرصت‌ها بیش از قبل احساس می‌شود و گذشت سریع زمان، انسان را دچار اضطراب می‌کند.

یک دفعه به خودت می‌آیی و می‌بینی دیگر هیچ چیز شبیه قبل نیست. نه صورتت، نه بدنت، نه مفصل و استخوان‌هایت و نه حتی تصور بیرونی‌ای که از خودت داشتی. شاید این سوال را با صدای بلند بپرسی و شاید آن را آهسته با خودت مرور کنی: «چرا دیگر کسی به من نگاه نمی‌کند؟ نکند نامرئی شده‌ام؟»

میانسالی از آن مراحلی است که احتمالاً از دور برای بیشتر مردم ترسناک به نظر می‌رسد اما می‌تواند تبدیل به دوره‌ای برای تعریف دوباره‌ی هویت خود شود.

در این اپیزود از زیرزمین، با میرا درباره‌ی ترس‌های مواجهه با میانسالی، احساس بی‌مخاطب شدن، تنهایی، مرگ و احساس رهایی حرف زدیم.


Hosted by Simplecast, an AdsWizz company. See pcm.adswizz.com for information about our collection and use of personal data for advertising.

]]>4013false3fullاپیزود دوم | ترس‌های بیماری و از دست دادن| با ماندانا فریدنیhttps://rss.audiyacreators.one/cmirstj50a2qd2i9pd46mمیلیون‌ها سال است که انسان و اجدادش بر روی زمین زندگی کرده‌اند و مرده‌اند. تولد و مرگ. آمدن و رفتن‌های پیوسته. آغاز و پایان‌های پی در پی. مردن انسان اتفاق تازه‌ای نیست اما عجیب است که هیچ وقت عادی نمی‌شود. به قول سیمون دوبوار در کتاب مرگ آرام «چیزی به نام مرگ طبیعی وجود ندارد. همه باید بمیرند، اما مرگ برای هر فرد شبیه یک حادثه است. حتی اگر آن را بشناسد و انتظارش را بکشد، باز هم مرگ چون ضربه‌ای ناگهانی بر او فرود می‌آید.»

عجیب است که آدم‌ها می‌روند اما اشیا باقی می‌مانند؛ لباس‌هایشان آویزان در کمد، دست‌نوشته‌هایشان ته کشو، فنجان شخصی و کاسه‌ی محبوبشان گوشه‌ی کابینت. آدم‌ها می‌روند اما می‌شود تصویر ضبط شده‌شان در یک جشن عروسی را تا ابد نگه داشت و بارها و بارها رقص‌شان با یک ترانه‌ی فراموش شده را تماشا کرد و باز مجبورشان کرد به رقصیدن، به چرخیدن، به خندیدن در شبی که از آن سی و هفت سال می‌گذرد. عجیب است که آدم‌ها می‌روند اما شناسنامه‌ی سوراخ شده‌شان تا سال‌ها ته پاکتی مقوایی به بودن ادامه می‌دهد. جداً عجیب است که آدم‌ها زودتر از وسایل‌شان می‌‌روند.


 

با ماندانا فریدنی درباره‌ی سرطان، مرگ، ترس از دست دادن و سوگ حرف زدیم؛ از احساس گناهی دائمی که روی شانه‌های بازماندگان سنگینی می‌کند.


 

----------------------------------

میزبان: آنالی اکبری

میکس‌ومسترینگ: مسعود طیبی

تهیه‌شده در «گوشه‌ی پادکست»


Hosted by Simplecast, an AdsWizz company. See pcm.adswizz.com for information about our collection and use of personal data for advertising.

]]>9cdda1c0-ddc8-4cb7-b052-58857488dc11Sat, 11 Oct 2025 12:30:00 +0000گوشه‌ی پادکستمیلیون‌ها سال است که انسان و اجدادش بر روی زمین زندگی کرده‌اند و مرده‌اند. تولد و مرگ. آمدن و رفتن‌های پیوسته. آغاز و پایان‌های پی در پی. مردن انسان اتفاق تازه‌ای نیست اما عجیب است که هیچ وقت عادی نمی‌شود. به قول سیمون دوبوار در کتاب مرگ آرام «چیزی به...میلیون‌ها سال است که انسان و اجدادش بر روی زمین زندگی کرده‌اند و مرده‌اند. تولد و مرگ. آمدن و رفتن‌های پیوسته. آغاز و پایان‌های پی در پی. مردن انسان اتفاق تازه‌ای نیست اما عجیب است که هیچ وقت عادی نمی‌شود. به قول سیمون دوبوار در کتاب مرگ آرام «چیزی به نام مرگ طبیعی وجود ندارد. همه باید بمیرند، اما مرگ برای هر فرد شبیه یک حادثه است. حتی اگر آن را بشناسد و انتظارش را بکشد، باز هم مرگ چون ضربه‌ای ناگهانی بر او فرود می‌آید.»

عجیب است که آدم‌ها می‌روند اما اشیا باقی می‌مانند؛ لباس‌هایشان آویزان در کمد، دست‌نوشته‌هایشان ته کشو، فنجان شخصی و کاسه‌ی محبوبشان گوشه‌ی کابینت. آدم‌ها می‌روند اما می‌شود تصویر ضبط شده‌شان در یک جشن عروسی را تا ابد نگه داشت و بارها و بارها رقص‌شان با یک ترانه‌ی فراموش شده را تماشا کرد و باز مجبورشان کرد به رقصیدن، به چرخیدن، به خندیدن در شبی که از آن سی و هفت سال می‌گذرد. عجیب است که آدم‌ها می‌روند اما شناسنامه‌ی سوراخ شده‌شان تا سال‌ها ته پاکتی مقوایی به بودن ادامه می‌دهد. جداً عجیب است که آدم‌ها زودتر از وسایل‌شان می‌‌روند.


 

با ماندانا فریدنی درباره‌ی سرطان، مرگ، ترس از دست دادن و سوگ حرف زدیم؛ از احساس گناهی دائمی که روی شانه‌های بازماندگان سنگینی می‌کند.


 

----------------------------------

میزبان: آنالی اکبری

میکس‌ومسترینگ: مسعود طیبی

تهیه‌شده در «گوشه‌ی پادکست»


Hosted by Simplecast, an AdsWizz company. See pcm.adswizz.com for information about our collection and use of personal data for advertising.

]]>4003false2fullاپیزود اول |ترس‌های مادر بودن| با هاجر رزم‌پاhttps://rss.audiyacreators.one/cmirstj50a2qd2i9pd46mریچل کاسک در کتاب «یک عمر کار درباره مادر شدن» می‌نویسد: «زایمان زنان را صرفاً از مردان جدا نمی‌کند، زایمان زنان را از خودشان هم جدا می‌کند. به طوری که درک زن از چند و چون هستی عمیقاً دگرگون می‌شود. شخص دیگری درون مادر وجود داشته است و بعد از تولد هم در قلمرو ذهن او به حیاتش ادامه می‌دهد. مادر زمانی که با فرزند است خودش نیست؛ زمانی که بدون اوست هم خودش نیست و بدین ترتیب ترک فرزندان به اندازه ماندن در کنارشان بغرنج و دشوار می‌شود. با کشف این موضوع حس می‌کنید زندگی‌تان به شکلی بی‌بازگشت و جبران‌ناپذیر در باتلاق تنش و کشمکش فرو رفته یا توی یک تله افسانه‌ای گیر کرده که تا ابد بیهوده در آن دست و پا خواهید زد.»


 

اینستاگرام پر است از تصاویر مادر و کودکانی شاد که در خانه‌ای مرتب و پر نور، فرو رفته در لباسی سفید و آراسته رو به دوربین لبخند می‌زنند. مادرهایی که نور اریب روز روی موهای بلند و پرپشت درخشانشان می‌افتد و در آرامش به نوزادشان شیر می‌دهند و در پس زمینه‌ی تصویر می‌شود صدای چه چه پرندگان و شر شر جویبار را شنید. جایی خبری از تصویر خانه‌های زیر و رو شده، پوشک‌های بدبوی مچاله، موهای چربِ بالای سر گوجه کرده و زیر چشم‌های سیاه از بی‌خوابی‌های ادامه‌دار و صدای گریه‌های بلند و کشدار نوزاد نیست. مادرها رو به دوربین لبخند می‌زنند و کلافگی یا افسردگی‌شان را زیر فیلترهای براق می‌پوشانند. مادرها قاب‌ها را کراپ می‌کنند و آشفتگی و کثیفی و لباس‌های چرکِ تلنبار در سبد و کوه پارچه‌ایِ تازه شسته شده را از کادر بیرون می‌اندازند. مادرها عرقِ تن گُر گرفته‌شان را پاک می‌کنند، سینه‌ی زخمی و شکم ترک‌خورده‌شان را هُل می‌دهند زیر تیشرتی گشاد، گونه‌ی فرزندشان را می‌بوسند و می‌گویند: «همه چیز عالی ست. بهتر از این نمی‌شود.»


 

با هاجر رزم‌پا از ترس‌های مادر بودن حرف زدیم. از حقیقت‌هایی که همه باید می‌دانستیم، اما هیچکس ما را برایش آماده نکرده بود.


 

میزبان: آنالی اکبری

مهمان اپیزود اول: هاجر رزم‌پا

میکسومسترینگ: مسعود طیبی

تهیه‌شده در گوشه‌ی پادکست


Hosted by Simplecast, an AdsWizz company. See pcm.adswizz.com for information about our collection and use of personal data for advertising.

]]>2fb1fbdd-cc2e-4849-aa6c-dc052220b5feTue, 23 Sep 2025 11:50:48 +0000گوشه‌ی پادکستریچل کاسک در کتاب «یک عمر کار درباره مادر شدن» می‌نویسد: «زایمان زنان را صرفاً از مردان جدا نمی‌کند، زایمان زنان را از خودشان هم جدا می‌کند. به طوری که درک زن از چند و چون هستی عمیقاً دگرگون می‌شود. شخص دیگری درون مادر وجود داشته است و بعد از تولد هم...ریچل کاسک در کتاب «یک عمر کار درباره مادر شدن» می‌نویسد: «زایمان زنان را صرفاً از مردان جدا نمی‌کند، زایمان زنان را از خودشان هم جدا می‌کند. به طوری که درک زن از چند و چون هستی عمیقاً دگرگون می‌شود. شخص دیگری درون مادر وجود داشته است و بعد از تولد هم در قلمرو ذهن او به حیاتش ادامه می‌دهد. مادر زمانی که با فرزند است خودش نیست؛ زمانی که بدون اوست هم خودش نیست و بدین ترتیب ترک فرزندان به اندازه ماندن در کنارشان بغرنج و دشوار می‌شود. با کشف این موضوع حس می‌کنید زندگی‌تان به شکلی بی‌بازگشت و جبران‌ناپذیر در باتلاق تنش و کشمکش فرو رفته یا توی یک تله افسانه‌ای گیر کرده که تا ابد بیهوده در آن دست و پا خواهید زد.»


 

اینستاگرام پر است از تصاویر مادر و کودکانی شاد که در خانه‌ای مرتب و پر نور، فرو رفته در لباسی سفید و آراسته رو به دوربین لبخند می‌زنند. مادرهایی که نور اریب روز روی موهای بلند و پرپشت درخشانشان می‌افتد و در آرامش به نوزادشان شیر می‌دهند و در پس زمینه‌ی تصویر می‌شود صدای چه چه پرندگان و شر شر جویبار را شنید. جایی خبری از تصویر خانه‌های زیر و رو شده، پوشک‌های بدبوی مچاله، موهای چربِ بالای سر گوجه کرده و زیر چشم‌های سیاه از بی‌خوابی‌های ادامه‌دار و صدای گریه‌های بلند و کشدار نوزاد نیست. مادرها رو به دوربین لبخند می‌زنند و کلافگی یا افسردگی‌شان را زیر فیلترهای براق می‌پوشانند. مادرها قاب‌ها را کراپ می‌کنند و آشفتگی و کثیفی و لباس‌های چرکِ تلنبار در سبد و کوه پارچه‌ایِ تازه شسته شده را از کادر بیرون می‌اندازند. مادرها عرقِ تن گُر گرفته‌شان را پاک می‌کنند، سینه‌ی زخمی و شکم ترک‌خورده‌شان را هُل می‌دهند زیر تیشرتی گشاد، گونه‌ی فرزندشان را می‌بوسند و می‌گویند: «همه چیز عالی ست. بهتر از این نمی‌شود.»


 

با هاجر رزم‌پا از ترس‌های مادر بودن حرف زدیم. از حقیقت‌هایی که همه باید می‌دانستیم، اما هیچکس ما را برایش آماده نکرده بود.


 

میزبان: آنالی اکبری

مهمان اپیزود اول: هاجر رزم‌پا

میکسومسترینگ: مسعود طیبی

تهیه‌شده در گوشه‌ی پادکست


Hosted by Simplecast, an AdsWizz company. See pcm.adswizz.com for information about our collection and use of personal data for advertising.

]]>3739false1full